Tussentijdse verdediging

Ik was op tijd vertrokken omdat ik me thuis toch maar zat op te vreten. Bij het binnenkomen zag ik dat er pijl stond en die ben ik dan gevolgd. Ria en meneer Duponcheel zaten een babbeltje te doen. Ria moest nog iets vragen, zei ze. Of ik al iets voor het jaarboek had ingeleverd. Affirmatief. Later is ze op de koer nog komen ronselen met papiertjes.

Het koertje dus, daar was alles te doen. Op een of andere manier dacht ik dat onze verdedigingen op de eerste verdieping zouden plaatsvinden. Mijn PowerPoint-presentatie is dus ook tevergeefs gemaakt. Het moest dan maar in volle glorie. Bart kwam buiten en ik vroeg of ik al binnen mocht. "Ja," zei hij. Maar eens ik binnen was, vroegen ze mij toch om nog vijf minuutjes buiten te wachten.

Lut haalde me terug binnen en ik begon eraan. Het is allemaal superkort uitgedraaid. Ik moest me niet meer aan mijn slides houden natuurlijk... "Stel jullie vragen maar," zei ik na mijn presentatie. Kristof Demasure (woordvoerder VT4 en VijfTV) begon en dacht dat mijn lay-out door iemand anders was gemaakt. Amai, mijn botten! Nee, dus, volledig van mezelf. Ik kreeg op het einde ook van hem een compliment over mijn voorblad. Voor Tinne Trappers (journaliste Flair) moest ik het verschil met een Flair uitleggen. "Moet ik even opletten wat ik zeg," aarzelde ik. Maar ik heb het diplomatisch opgelost. "Flair doet luchtigere onderwerpen, Ki gaat iets serieuzer." Verder merkte Lobke Gielkens (hoofdredactrice ZAP) nog op dat ze het leuk vond dat ik mijn lezers aansprak met 'jullie'. Treft dat net Wilfried maandag nog tipte dat toch maar te veranderen. Over mijn dt-fout heeft niemand iets gerept. Maar het feit dat zowel Wilfried als Yasmina ze over het hoofd hebben gezien, is het vermelden waard op mijn blog. Kristof Demasure polste nog naar mijn ambities. Ik heb gezegd dat ik heel graag in het magazinegenre iets zou willen doen, want mijn stage bij Libelle is me heel goed bevallen. "Zeker proberen," liet hij vallen. Yasmina heeft op het einde ook nog even gezegd dat ze allemaal heel goed vond en Lut sloot af met "Dat was het Leslie, kort en krachtig". Ik ben inderdaad niet heel lang binnen geweest. Een kwartiertje, misschien?

Het koertje stond nog vol mensen, maar het onweer was nu volledig losgebarsten en de regen viel grof uit de lucht. We repten allemaal naar binnen, en daar hebben we nog gepraat over stages, jobcastingdays, en uiteraard het eindwerk. Toen kwam Kira erbij, helemaal onder de indruk, want zij had ook een heel goede beoordeling gekregen. We zijn samen onder de paraplu naar het station gegaan. Onderweg begon er nog iemand luidkeels 'I'm singing in the rain' te zingen. Het voelde als een echte, doch surrealistische donderdag.