Op Herwig

Om half twaalf begon op de achtergrond een hele dierentuin te weerklinken. Een olifant, een geit, een dolfijn... En mogelijk hoorde ik ook Tarzan slingeren. Lies en Anne-Catherine besloten het verrassingsfeestje voor Herwig in dierenstijl aan te kleden. Herwig kwam voor de laatste keer zijn magazinepakket ophalen. Vroeger deed hij de eindredactie bij Libelle, maar een herseninfarct heeft hem zijn taalvermogen afgenomen. Ik kan me alleen maar inbeelden dat dat vreselijk moet zijn. De toog stond vol drank en toen kwam er het eten. Allerlei soorten broodjes lagen uitgestald en daarna voerden ze de quiches aan. En er was ook nog een verse tomaatwortelsoep. Daar komt volk op af natuurlijk. Iedereen was er - hoe kan het ook anders - als de kippen bij.

Goed fout

Ik heb het enige tijd kunnen opschorten, maar het zat eraan te komen. Ik heb mijn eerste dt-fout gemaakt vandaag. Maar het mag toch gezegd, dit is pas in de helft van mijn stageperiode voorgevallen. Zolang ze nu maar niet mondjesmaat in mijn teksten gaan sluipen.

Muisklikkerij

Het houdt altijd risico in om werk te vragen natuurlijk, maar ik heb het er toch maar op gewaagd. Ze hebben even moeten zoeken, maar ik ben toch weer een to-do-hoop rijker. Er komen dus weer nieuwe artikels aan. Ben alvast begonnen met het testjesartikel. Heb heel de middag medisch gerelateerde online testen zitten zoeken. Van depressie tot haaruitval, van de menopauze tot alcoholisme. Maar wat me zo stoort is dat al die antwoorden manipuleerbaar zijn. Zo heb je een aantal muisklikken later precies de uitslag die je wil. Dragen ze dan nog wel tot iets bij?

Poll 2

De nieuwe generatie journalisten (en andere bloglezers) zijn zoetebekjes! Slechts 4 van de 17 stemmers zijn die-hard-koffiefans. De meerderheid kiest resoluut voor thee en chocolademelk. Het verbaast ons dus niet dat er op de redacties tegenwoordig veel meer cola dan koffie geconsumeerd wordt. Ik ben voor!

Medialand achter het fornuis

Lies belde me gisteren dat de Libelle Proeven's waren aangekomen en deze ook nog moesten worden verstuurd . Het ging om een speciaal exemplaar, eentje met een schort bij. En dat nieuws moest blijkbaar met een persbericht de wereld worden ingestuurd, want ik heb voor heel medialand een pakket verzendklaar gemaakt. Iedereen staat binnenkort achter het fornuis met een keukenschort dankij Lesl. Van Evy Gruyaert tot Decker & Ornelis en ook Het Belang van Limburg en Het Nieuwsblad krijgen er meerdere. En omdat ik het verdiend had, volgens Lies, kreeg ik ook mijn eigen Proeven en keukenschort. En daar ben ik eigenlijk wel blij mee.

Saved by the bell

Lesl is veel gevraagd. Vanmorgen passeerde ik eerst langs het secretariaat om de bewijsnummers verzendklaar te maken en de brieven voor de single mannen te sorteren. Voor Lies is dat al een hele opluchting dat ik dat wekelijks voor mijn rekening neem. Nadien mocht ik het repertorium van Libelle Proeven verder aanvullen. Hoofdredactrice Ditte kwam met het verzoek af om rond half 12 opgebeld te worden zodat ze haar bezoek de laan uit kon sturen. Ik moest 's middags ook even het secretariaat over nemen.

"Redactie Libelle, goeiemiddag." Het eerste telefoontje liet niet lang op zich wachten. Ik kon de vrouw aan de lijn alleen amper verstaan en dat was wederzijds. Ze hoorde (en sprak) niet erg duidelijk. Maar het is in orde gekomen. Na een halfuurtje heb ik dan zoals gepland het antwoordapparaat ingeschakeld en ben ik terug naar mijn andere desk gegaan. "Iedereen heeft je nodig," zei Carine nog vandaag. Hoe zou het ook anders? Een onbezoldigde gemotiveerde stagiaire die graag een goede indruk wil maken, gaat niet dwarsliggen, nietwaar?

Voorradig

Twee volledige artikels zijn af. Ik moet enkel nog een van de volgende dagen de bevestiging van twee specialisten krijgen. Wanneer de stukken in de rubriek Gezond en Gelukkig zullen verschijnen is een andere vraag. Ze zijn namelijk gedropt in de voorraadmap. Ik heb alleszins mijn naam al gecorrigeerd, zodat ik geen zenuwinzinking krijg als ik in de toekomst mijn stukken onder ogen krijg.

Afwijkend gedrag

Mijn bus van deze morgen hing letterlijk scheef. De chauffeur vroeg ons een van de volgende haltes uit te stappen en daar te wachten op een nieuwe bus. Dat had natuurlijk als gevolg dat er na elke halte minder ruimte overbleef in het vervoermiddel. Dubbele shifts in het Antwerpse, geen goed idee. Zouden de bussen daar ook niet van krommen, trouwens?

Raadsel

Computerproblemen bij de vleet vandaag. Niet lang nadat ik had opgestart, begon mijn bakje vast te lopen. En toen nog eens. Heb er Peter, de computertechnicus, bijgehaald. Hij vond geen oorzaak voor het gedrag, dus ik moest er uiteindelijk maar zo mee verder. De pc heeft het dan toch nog volgehouden tot net voor ik naar huis vertrok. Maar ondertussen had ik ook nog save-problemen. Opnieuw de ICT-dienst gebeld, maar de ICT-man moest er eens over denken. "Binnen vijf minuutjes ben ik terug," beloofde hij, maar hij liet me in de steek. Na een goed uur heb ik dan Peter nog eens opgebeld, want op het algemene nummer durfde niemand meer opnemen. Peinzende Peter zat nog aan mijn desk toen de andere ICT'er het probleem nog eens kwam bekijken. Veel manvolk voor mijn persoon, maar toch jammer dat die knapperd er nooit eens doorkomt voor mij. Maar er zijn nog 37 dagen...

Drink van de maand

Vandaag was het de drink van februari. Hoofdredactrice Ditte verwelkomde Hilde, de nieuwe coördinatrice en Karolien, de nieuwste aanwinst van het repo-team. Ik werd ook vernoemd als enkele-weken-blijver. Daarna haalde ze enkele successen aan en bedankte iedereen om eraan mee te werken. Al werd er toch nog even bitsig gesproken over Humo. Omdat ze meer vervrouwelijken en daardoor lezeressen en onderwerpen afsnoepen. Maar nadien vloog iedereen in de wijn - ik hield het op fruitsap - en de hapjes.

Schaamvraag

Heb weer een nieuwe tekst moeten bewerken. Niet zomaar een, maar eentje over embarrassing questions. Zo heb ik deze namiddag over sekservaringen en natte dromen geschreven. Maar op een gegeven moment zat ik strop. De vraag luidde: Ik ben achtentwintig en nog maagd. Binnenkort willen mijn vriend en ik samen naar bed gaan. Hoe kan ik die ervaring minder beangstigend voor mij maken? Het Engelse antwoord was echter nogal direct en Flairachtig geformuleerd. Zo moet je dus eerst elkaars geslachtsdelen leren kennen en het dan eens met een vinger proberen. Als het lukt met twee vingers, ben je klaar voor het echte werk. Op geheel assertieve wijze heb ik dit knelpunt dan maar aan Carine voorgelegd. Ze vond het kostelijk amusant en is benieuwd hoe ik het onder woorden zou brengen. 'Doe het maar op je eigen manier,' zei ze. Ik ben eruit geraakt, tenzij het volgens haar wat pikanter zou moeten. Indien zo, mag zij dat aanpassen, want gerust voel je je ook niet als er achter jou voortdurend mensen passeren en jij 'ejaculatie' moet typen...

Toch ben ik nog op zoek naar andere gênante vragen. Het hoeft helemaal niet rond seks te draaien. Waar zit je mee, maar durf je aan niemand te vragen? Post het hier zou ik zo zeggen of laat het mij via een andere manier weten. Misschien vind ik er wel een antwoord op. Anonimiteit wordt gegarandeerd, uiteraard.

Stoelendans

Het was verhuisdag vandaag. 's Morgens vroeg waren de werkmannen al druk in de weer op de redactie. Vooral het eiland om de hoek werd onderhanden genomen. Ik nam plaats op de plek die me voor donderdag en vrijdag is aangewezen, maar Anne kwam er ook door. Gemakkelijkheidshalve voor haar zijn we dan van plek gewisseld. Alleen inloggen op die andere computer bleek onmogelijk. Ook webmaster Karen kon me niet verder helpen, dan maar op een andere lege plek settelen, dacht ik. In de namiddag hebben ze me daar toch nog weggejaagd. Computers en telefoons die verzet moesten worden, IT-mannen bij de vleet dus. Ik ben er ook achtergekomen dat die ene knapperd ook een IT-man is, maar dicht in de buurt is hij nog niet gekomen...

Schrijvertje

Vandaag heb ik weer menige Libelles verstuurklaar gemaakt voor de vele lezeressen en Jos Verhoogen. Je krijgt er zowaar armkrampen van. Het is jammer dat de stagiaire die taken moet uitvoeren, maar goed, de secretaresses, de lay-outers en de andere journalisten hebben er ook niet voor gestudeerd. Administratie, noodzakelijk kwaad. Maar als ik dan weer mag schrijven, voel ik dat dat goed doet.

Disney all over again

Het artikel van Kathleen over de Tower of Terror staat vandaag in Het Nieuwsblad. Ik beleefde natuurlijk heel de reis opnieuw in mijn hoofd - en mijn gevoel! Mijn legendarische woorden hebben zelfs de krant gehaald. Volgende week eens voorstellen of ik over de nieuwe attractie(s) niets voor Update ofzo mag maken.

Geslaagd!

De theorie zit er nu volledig op. Ik ben blij te melden dat ik geen tekorten heb en me daar geen zorgen meer over hoef te maken. Wat voelt het raar te weten dat ik waarschijnlijk nooit meer een lesuur op de KHM zal volgen. De voorbije drie jaar waren legendarisch, bedankt iedereen.